آدم‌های پیش‌بینی‌ناپذیر را از زندگی‌تان حذف کنید

من در مقاطع مختلف زندگی‌ام- چه در کار و چه در ارتباطات دوستانه- به تجربه دریافته‌ام که «اطمینان» و «اعتماد» یکی از اصول مهم ارتباط با آدم‌هاست. جایی که اعتماد نباشد، تعلق و پایبندی هم شکل نمی‌گیرد.

اما این اعتماد در رابطه چه زمانی شکل می‌گیرد؟ زمانی که هر دو طرف حرفشان سند باشد. یعنی به آنچه می‌گویند باور دارند و به همان هم عمل می‌کنند. این جور آدم‌ها شخصیت محکم و قابل اعتمادی دارند، سلامت روان بالاتری دارند و می‌شود به حرفشان تکیه کرد. می‌شود آن‌ها را باور کرد، می‌شود با آن‌ها کار کرد و بیزینس راه انداخت.

معمولاً در اینجور افراد ویژگی‌های زیر را دیده‌ام:

  • وقتی قول می‌دهند به آن عمل می‌کنند، در نتیجه می‌شود روی قول و قرار آن‌ها حساب باز کرد
  • به زمان و زمان‌بندی پایبند و متعهد هستند و بی‌نظمی‌شان را ابزاری برای سردرگمی و به هم ریختگی دیگران نمی‌کنند
  • بدعهد نیستند و اگر از عهده کاری برنیایند با صراحت اعلام می‌کنند
  • حاضرند منافع خودشان را قربانی کنند اما اعتبارشان به خاطر بی‌اعتمادی و بدقولی زیر سوال نرود.

اما وای به حال اینکه آدم به حرفش اعتبار نباشد! با این‌ها نه می‌شود کار کرد، نه همکاری و نه رابطه و خلاصه به نظر من این‌ها به هیچ دردی در این عالم نمی‌خورند. این‌ها افراد سست‌مایه‌ای هستند که نه زمان می‌فهمند، نه عهد و پیمان و نه قول و قرار. به حرفشان اعتباری نیست و وقتی چیزی می‌گویند می‌توانی قسم بخوری که از ته دل به آن باور ندارند و همینطوری برای خالی نبودن عریضه چیزی گفته‌اند! این‌ها آدم‌های بی‌اعتباری هستند که فکر می‌کنند زندگی را می‌توان شلنگ‌تخته‌وار به پیش برد. به حرف‌های این‌ها اعتنا نکنید.

این‌ها برای زمان، هویت و اعتبار آدم‌ها ارزشی قائل نیستند چون خودشان از هیچ کدام از این‌ها بهره‌ای نبرده‌اند لذا از درک آن عاجزند. اصلاً دوست ندارم حتی اندکی از پراسس مغزم را به این افراد اختصاص دهم به همین دلیل این نوشته را همینجا به پایان می‌رسانم وگرنه در شرح رذایل و فرومایگی ایشان می‌توان مثنوی‌ها نوشت. خلاصه اینکه این‌ها را بشناسید و از زندگی‌تان بیرونشان کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *