آغاز دهه چهارم زندگی من و چند تشکر

ورود به دهه چهارم زندگی و آغاز سی سالگی، رسالت و مسئولیت سنگین‌تر و البته انسانی‌تری را به دوش من نهاده است؛
من جدی‌تر از قبل در پی آنم که چراغی در زندگی مردمان میهنم روشن کنم و دلگرمم به همراهی و حضور شما عزیزانم در این صفحه؛
من در این سال‌ها افتخار تلمذ و شاگردی مکتب اساتید و بزرگانی از سراسر دنیا را داشته‌ام اما بیش از همه خود را وامدار آموزه‌ها و منش استادم دکتر علیرضا شیری می‌دانم که دانش‌اش بر روح‌و‌جانم نشسته است،
همچنین قدردان اساتید بین‌المللی‌ام هستم: راجر پیرمن، برایان لیتل، دانا دانینگ، کترین هرش (خودشناسی و MBTI)، آدام گرنت (روانشناسی سازمانی و کسب‌وکار)، رابرت گرین، دیوید دی‌دا و جان مکسول (توسعه فردی) و برخی اساتید داخلی که بسیار از آموزه‌های آنان بهره برده‌ام و در رأس آنان محمدرضا شعبانعلی.

خوشحال می‌شوم اگر بدانم کجاها برایتان مفید بوده‌ام؛ اگر در مدتی که همراه من بوده‌اید چیزی از آموزه‌های این صفحه – حتی به اندازه یک جمله- را مفید یافته‌اید در کامنت‌ها برایم بنویسید، این بهترین هدیه‌ای است که می‌توانم از شما دریافت نمایم.

پ.ن: کافر اگر عاشق شود بی‌پرده مؤمن می‌شود/ چیزی شبیه معجزه با عشق ممکن می‌شود.
در من معجزه‌ای اگر رخ داده است، و در رسالتم اگر مصمم‌تر شده‌ام؛ به واسطه حضور زنی است که نور و تقدس ایزدبانوییِ او مدهوشم کرده است؛ کیفیتی معنوی که عمیق‌ترین ریشه‌های جانم را با صدایی که سرشار از سکوت است و نگاهی که فقط از یک خدابانوی تمثیلی برمی‌آید می‌نوازد؛ آنچه در تصویر می‌بینید هم نتیجه هنر اوست.

ارادتمند
آرسام هورداد
معلم خودشناسی و توسعه فردی
۴ امرداد ۱۳۹۷

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *