امیدوار بمان، اما امید خردمندانه

گوته می‌گوید هر چیزی پیش از آنکه آسان جلوه کند، بسیار سخت می‌نماید.

مرادْ همان لحظه طلایی، آن موقعیتِ بحرانی و حساس است که تصور می‌کنی نهایت و غایت تلاشت را به کار گرفته‌ای، اما خبری از نتیجه نیست. گویی امید از سراسر وجودت رخت می‌بنند. دست از تلاش می‌کشی؛ مطمئن می‌شوی که فایده‌ای ندارد؛ که فایده‌ای نداشته است و هر قدمی که برداشته‌ای سوخت و هدر شده است.

فرزانگان می‌گویند درست در همین لحظه است که باید تنها یک قدم دیگر برداری. باید شوت آخر را بزنی و باید یک بار دیگر در را بکوبی؛
این لحظه سختِ مواجههٔ تو، با خودِ قبلی‌ات است. تو حالا دیگر کسِ دیگری شده‌ای.
حکمت زیبا و روشنی‌بخشی است.

امیدوار بمان، اما خردمندانه.
روی تلاشِ سرسختانهٔ بی‌حاصل پافشاری نکن.

خرد، جایی است که بدانی کجا پافشاری لازم است و کجا تسلیم.

ارادتمند
آرسام هورداد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *